در میانِ کوچه پسکوچههای گلی و آجری، سالها بود یادوارهی شهدا برگزار میشد. در این میان، پیرمردی سالخورده که عمری را در میانِ قابعکسها و پوسترها خادمی کرده بود، حالا آرزویِ ناتمامِ خود را با قابِ عکسِ «رهبرِ شهید» زمزمه میکرد؛ آرزویی که سالها در دل داشت و هیچگاه در این دنیا محقق نشد: آرزوی دیدار رهبر .
حالا او با نگاهی سرشار از بغض و حسرت، میانِ آن قابها،گویی در سکوتِ سنگینِ عکسها، خاطراتِ کهنه وحسرتهای به جامانده اش را جست و جو می کرد .
┄┅✺•❥﷽❥•✺┉┈
قال امیرالمؤمنین علیهالسلام:
إِنَّ أَهْلَ الدُّنْیَا کَرَکْبٍ بَیْنَا هُمْ حَلُّوا إِذْ صَاحَ بِهِمْ سَائِقُهُمْ فَارْتَحَلُوا [اشارة الی قِصر الدنیا].
💠همانا اهل دنیا همچون کاروانیانی هستند که در اثنای فرود آمدن ناگهان قافله سالار آن ها فریاد می زند (وقت رفتن است) و آن ها به راه می افتند [اشاره به کوتاه بودن دنیا].
📚نهج البلاغه ، حکمت271
┄┅✺•❥اللھمعجللولیکالفرج❥•✺┉┈
┄┅✺•❥﷽❥•✺┉┈
قال امیرالمؤمنین علیهالسلام:
قُلُوبُ الرِّجَالِ وَحْشِیَّةٌ فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَیْهِ.
💠دل های انسان ها رمنده (و گریزان) است، هر کس با آن ها (به وسیله محبت و…) الفت گیرد به او روی می آوردند.
📚نهج البلاغه ،حکمت47
┄┅✺•❥اللھمعجللولیکالفرج❥•✺┉┈


